توسطmasoomi در 4 ساعت قبل
طبق گایدلاین CCPS 
خطرات را می‌توان با تغییر مواد، و متغیرهای شیمی فرآیند، کاهش و یا حذف کرد به طوری که خطرات کاهش یافته و وضعیت ایده آل جدیدی مشخص می‌شود. کاهش خطرات در فرآیندهای شیمیایی به عنوان ایمنی ذاتی توصیف شده است. اين اصطلاح به رسمیت شناخته‌شده که هیچ فرآیند شیمیایی بدون Risk وجود ندارد. واژه ایمنی ذاتی به معنای ایمنی مطلق نیست و می‌توان استدلال کرد فقط به کاهش خطرات منجر می‌گردد. پس از کاهش خطرات ذاتی لایه‌های حفاظت اغلب برای خطر عمومی، محیط زیست، کارگران یا فرآیندهای دیگر استفاده می‌شود. 
بنابراین لایه‌های حفاظتی را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد.
- غیر فعال یا Passive
- فعال Active
- رویه‌ایProcedural یا دستورالعملی 
تهیه‌کننده: سید مجتبی میرطاوسی
توسطmasoomi در دیروز، 05:06 PM
✅مقررات رنگ ANSI برای ایمنی صنایع:
1- رنگ قرمز (Don,t Do مخصوص امتناع)
- برای وسایل اطفاء حریق،‌ جعبه‌های فایرباکس، جعبه‌های اعلام حریق، پتوهای آتش‌خاموش‌کن، سطل‌های شن.
- ظروف مایعات قابل اشتعال
- نور قرمز جهت مسدود شدن موانع موقتی
- علامت توقف مثل کلیدها و سوئیچ‌های توقف اضطراری در ماشین‌آلات و موانع توقف
- از رنگ قرمز و سفید در مداخل متقاطع راه آهن استفاده شود.
2- رنگ نارنجی (مخصوص اخطار Warning)
برای نشان دادن خطر بکار می‌رود. برای هوشیاری قسمت‌های خطرناک ماشین‌آلات که ممکن است قطع کننده، له کننده و شوک دهنده و... باشند استفاده می‌شود.
جعبه‌های کنترل روی دیوارها و سایر کانونهای خطر با این رنگ مشخص می‌شوند.
3- رنگ زرد (مخصوص اخطار Warning)
رنگ زرد یک رنگ هشداردهنده است با قابلیت زیادی برای احتیاط و خطرات فیزیکی مانند لغزیدن، افتادن، سرخوردن و گیرکردن ما بین دو چیز استفاده می‌شود. نوارهای سیاه بعضی اوقات به رنگ زرد اضافه می‌شود تا هشدارهای ویژه‌ای را اعلام کند. رنگ زرد همچنین برای خطوط ترافیک استفاده می‌شوند.
برای نشان دادن معابر شلوغ و راهروهای پر از ازدحام و نشان دادن شیء متحرک بالای سر و... نیز از رنگ زرد استفاده می‌شود.
4- رنگ سبز (مخصوص شرایط اضطرار و ایمنی Safety)
برای نشان دادن وضعیت ایمنی، وسایل کمکهای اولیه، دوش و چشم‌شوی‌های ایمنی، برانکاردها، ماسک‌های ضد گاز، راه‌های خروج اضطراری، اجازه عبور وسایل نقلیه، راه‌های نجات و تأسیسات حفاظتی به کار می‌رود.
5- رنگ آبی (مخصوص دستور Must Do)
برای احتیاط یا وسایل تحت تعمیر استفاده می‌شود ضمن اینکه برای نشان دادن ایمنی با اعمال یک طرفه، جلوگیری از شروع به کار و... نیز از این رنگ بهره گرفته می‌شود.
6- رنگ ارغوانی: به خطرات تشعشع اختصاص دارد. همچنین رنگ ارغوانی به همراه رنگ زرد روشن برای برچسب علائم و مارکها استفاده می‌شود و از رنگ ارغوان با پره‌های شکسته در یک زمینه برای نشان دادن اتاق‌های رادیواکتیو استفاده می‌شود. در تعیین حدود کف کارگاه‌ها به‌وسیله خط‌کشی از رنگ‌های زیر استفاده می‌شود:
7- رنگ سیاه و سفید: برای خطوط ترافیک و نشان‌گذاری خانه داری استفاده می‌شود. به عبارت دیگر برای نشان دادن نظم و نظافت کارگاهی، علامت‌گذاری عبور و مرور، سطل‌های آشغال،‌ معابر عمومی معمولی، خطوط جهت مشخص کردن راه‌ها و ... از این دو رنگ و یا ترکیبی از آنها استفاده می‌شود.
8- رنگ زرد و سیاه:‌ برای نشان هرگونه انسداد و یا وجود موانع بر سر راه مثل ستون‌ها و سایر اشیاء ثابت معمولاً از خطوط مورب زرد و سیاه که کاملاً از یکدیگر متمایز باشند استفاده می‌شوند. ضمن اینکه برای نشان دادن محدودیت‌های موجود مثل قرارگیری پالت‌ها و محصور کردن حوزه‌هایی که از آنها نباید چیزی بیرون گذاشته شود نیز از این رنگ استفاده می‌شود.
9- خطوط سبز در کنار خطوط سیاه و سفید:
برای نشان دادن مسیرهایی که به درب یا پله‌های اضطراری منتهی می‌شوند استفاده می‌شوند.
10- خطوط مورب زرد: برای نشان دادن سقوط اشیاء و گیرافتادن در بین ماشین‌آلات مورد استفاده قرار می‌گیرد.
11- رنگ سبز و سفید: برای نشان دادن محل عبور و رسیدن به درب اضطراری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مقررات رنگ برای تشخیص لوله‌ها:
1- قرمز اختصاص به لوله‌های اسپرینکلر و بالابرنده‌ها دارد.
2- نارنجی یا زرد اختصاص به لوله‌های حمل مواد خطرناك (به عنوان مثال مواد قابل انفجار) مواد سمی و خورنده (مانند اسیدها، بازها، گاز کلر، آمونیاک، دی‌اکسید گوگرد و سولفید هیدروژن) فشار و دمای بالا (به عنوان مثال بخار)، فشار بالا (به عنوان مثال آب و هوا) دارد.
3- رنگ‌های سفید و سیاه، خاکستری یا رنگ‌های آلومینیومی برای مواد امن استفاده می‌شود.
4- آبی درخشان برای لوله‌هایی که حاوی موادی که برای تقلیل خطرات مواد خطرناک استفاده می‌شود بکار می‌رود. از این رنگ برای همه مواد محافظ دیگر در برابر حفاظت از آتش نیز استفاده می‌شود. در جدول بعد استاندارد BS1710:1971 و BS:4800 جهت شناسایی لوله‌های حاوی مواد مختلف آورده شده است.

نویسنده:
توسطmasoomi در دیروز، 04:10 PM
شرح وظایف کارشناس بهداشت حرفه ای شاغل در کارخانجات
ماده 1: کارشناس بهداشت حرفه‌ای به فردی اطلاق می‌گردد که دارای حداقل مدرک کارشناسی بهداشت حرفه‌ای از یکی  از دانشگاه‌های معتبر بوده و پس از مشخص شدن وضعیت طرح نیروی انسانی در بخش تولیدی به عنوان مسئول بهداشت حرفه‌ای شناخته و مشغول به کار شود و ضمن نیازسنجی، سیاست‌گذاری، برنامه ریزی و بودجه بندی دراز مدت در جهت حفظ و تأمین و ارتقای سطح سلامت نیروی کار وظیفه اطلاع‌رسانی، بالا بردن سطح آگاهی و هدایت و ترتیب مدیریت در خصوص سرمایه‌گذاری در طرح‌های سالم سازی محیط کار را به انجام می‌رساند.
کارشناس بهداشت حرفه‌ای از یک سوی مجری فعالیت‌های فوق‌الذکر بوده و از سوی دیگر عضویت دائمی کمیته حفاظت فنی و بهداشت کار کارخانه را عهده دار می‌باشد و موظف است ضمن شرکت در جلسات کمیته مذکور براساس آئین نامه‌های مصوب در کلیه اموری که مربوط به سالم سازی محیط کار و ایجاد شرایط مطلوب و تسهیلات مناسب برای کارگر می‌باشد اظهار نظر فنی نماید و مدیریت کارخانه به عنوان بالاترین مقام اجرایی کمیته مزبور موظف است پیشنهادات فنی وی را جهت اجرا به قسمت‌های زی ربط ابلاغ نماید.
تبصره: در صورت عدم توافق در اجرای پیشنهادات کارشناس نظریه کارشناس مسئول بهداشت حرفه‌ای مرکز بهداشت شهرستان قطعی و لازم‌الاجرا خواهد بود. 
ماده 2: شرح وظایف کارشناس بهداشت حرفه‌ای به قرار ذیل اعلام می‌گردد: 
1- سیاست‌گذاری، برنامه ریزی و نظارت فنی و اداری بر تشکیلات بهداشت حرفه‌ای تحت سرپرستی 
2- نظارت فنی بر جذب کارکنان جدید الاستخدام، تغییر شغل، یا اشتغال به کار فرد پس از غیبت پیش از 3 روز برای اعمال ضوابط بهداشت حرفه‌ای در جایگزینی فرد در شغل مناسب با هماهنگی پزشک دوره دیده طب کار 
3- ایجاد هماهنگی درون بخشی و برون بخشی برای جلب مشارکت فعال یا جلب همکاری عوامل مؤثر در ارتقاء اجرای برنامه‌های بهداشت حرفه‌ای در سطح بخش تولیدی 
4- ایجاد ارتباط و هماهنگی و مشارکت فعال در برنامه‌ها با کارشناسان بهداشت حرفه‌ای مرکز بهداشت منطقه و بخش تولیدی برای همگامی و همسو نمودن فعالیت‌های بهداشت حرفه‌ای کارخانه با برنامه‌های ملی و منطقه‌ای و اجرای برنامه‌های جاری در سطح کارخانه برحسب مورد، از قبیل خانه بهداشت کارگری، ایستگاه بهگر و ... 
5- مطالعه، جمع آوری و بررسی و تجزیه‌وتحلیل اطلاعات اولیه مورد نیاز جهت سیاست‌گذاری و برنامه ریزی و اجرای برنامه‌های سالم سازی محیط کار و انجام مراقبت‌های بهداشتی درمانی شاغلین اعم از اطلاعات پرسنلی  اطلاعات فنی و تکنولوژیک، سایر اطلاعات عام یا ویژه 
6- بازدید منظم مطابق با برنامه از قبل تدوین شده از قسمت‌های مختلف کارخانه و ثبت گزارشات بازدید و انعکاس آنها به مدیریت کارخانه و کمیته حفاظت فنی و بهداشت کار جهت اطلاع از وضعیت بهداشت حرفه‌ای و اتخاذ تصمیم نهایی برای رفع مشکلات موجود 
7- شناسایی، نمونه‌برداری، اندازه‌گیری و ارزشیابی عوامل زیان‌آور محیط کار که به نحوی از انحاء سلامت جسمی روانی اجتماعی شاغلین را مورد تهدید قرار می‌دهد.
8- بررسی عوامل ارگونومیک محیط کار و ارائه راه حل‌های مناسب جهت انجام صحیح کار یا تغییرات لازم در خط تولید یا فعالیت مورد نظر و ارائه پیشنهادات در خصوص مناسب نمودن ابزار کار و وسایل مورد استفاده و غیره با همکاری متخصصین و مهندسین مرتبط.
9- برنامه ریزی و نظارت در جهت پایش (نمونه‌برداری، سنجش و ارزشیابی مستمر) عوامل زیان‌آور به منظور اجرای حدود تماس شغلی مصوب وزارت بهداشت، درمان آموزش و پزشکی 
تبصره: در صورتی که کارخانه فاقد دستگاه‌ها / متخصصین زی ربط جهت پایش عوامل زیان‌آور، و ارزشیابی باشد کارشناس بهداشت حرفه‌ای موظف است هماهنگی‌های لازم جهت فراهم آمدن امکانات مورد نیاز از بخش خصوصی یا دولتی جهت این نوع پایش ها را به عمل آورد.
10- ارائه راه حل‌های فنی و مهندسی، اداری (گردش کار و غیره) در جهت کاهش مواجهه و تماس شاغلین بخش تولیدی با عوامل زیان‌آور موجود 
تبصره: اجرای روش‌های کنترلی پس از بررسی پیشنهادهای مختلف فنی و مهندسی و اعلام نظر نهایی کارشناسان بهداشت حرفه‌ای انجام می‌پذیرد.
11- برنامه ریزی و نظارت بر حسن اجرای کلیه ضوابط کمی و کیفی مندرج در آئین نامه تأسیسات کارگاه از نظر بهداشت 
12- بررسی و شناخت و اعلام نظر در خصوص مشاغل سخت و زیان آور قبل یا بعد از تصویب در کمیته کارهای سخت و زیان آور استان
13-درجه‌بندی  هر یک از مشاغل موجود در بخش تولیدی جهت الویت بندی و برنامه ریزی بهداشت حرفه‌ای و طب کار
14-برنامه‌ریزی و اجرای برنامه‌های آموزشی جهت شاغلین در سطح بخش/بخش های تولیدی به نحوی که علاوه بر ارتقا سطح آگاهی موجب تغییر نگرش-باورها و عملکرد و رفتارهای بهداشتی کارگران گردیده تا در اجرای موازین بهداشت و سالم‌سازی محیط کار مشارکت فعال جویند
15-تشکیل جلسات آموزشی –توجیهی جهت سرپرستان خط تولید و مسئولین زیر بط در زمینه اهداف و برنامه‌های بهداشت حرفه‌ای 
16-تهیه و تدوین و تنظیم مواد و وسایل کمک آموزشی اعم از پوستر، پمفلت، مقاله، فیلم، اسلاید و غیره مورد نیاز جهت شاغلین کارخانه و سایر گروه‌های هدف.
17- همکاری و مشارکت فعال در برگزاری گردهمایی، سمینارهای مختلف بهداشت حرفه‌ای در سطح منطقه‌ای و محلی 
18- ارائه راه حل‌های مناسب در جهت رفع نواقص اعلام شده از طرف کارشناسان بهداشت حرفه‌ای مرکز بهداشت شهرستان منطقه در ظرف مهلت مقرر 
19- شرکت فعال در جلسات کمیته حفاظت فنی  و بهداشت کار. انجام کلیه مکاتبات لازم با تائید نهایی مدیریت کارخانه انجام می‌گیرد اعم از دعوت‌نامه ها گزارش ارسالی به مراکز بهداشت منطقه و سایر ارگانهای زی ربط 
20- بررسی هر گونه تغییر در تکنولوژی خط تولید، در مواد اولیه، نهایی یا جابجایی ماشین‌آلات یا افزایش ظرفیت تولید کارخانه و غیره برای پیشگیری و کنترلی هر گون هرگونه مواجهه مخاطره‌آمیز شاغلین با عوامل زیان آور احتمالی و ارائه گزارش لازم به مدیریت بخش تولیدی 
21- شرکت در مطالعه و طبقه بندی مشاغل به منظور نظارت بر تطابق کار و کارگر و واگذاری کارهای متناسب به کارگران بالاخص کارگران معلول با توجه به توانایی‌های جسمی  و روانی آنها.
22- برنامه ریزی نظارت و فراهم آوردن شرایط لازم برای دسترسی شاغلین به خدمات بهداشتی اولیه (PHC)
23- برنامه ریزی  ، نظارت، پایش و ارزشیابی در جهت نیل به حسن اجرای معاینات کارگری شاغلین بخش تولیدی 
24- نظارت بر سطح صحیح و دقیق اطلاعات شغلی مورد نیاز در فرم‌های معاینات کارگری مصوب و هماهنگی با پزشک دوره دیده طب کار در جهت تشخیص بهنگام بیماری عارضه ناشی از کار در بین شاغلین 
تبصره: در صورتی که تعداد شاغلین کمتر از 200 نفر باشد و کارخانه امکان دسترسی به کاردان بهداشت حرفه‌ای، بهداشت یار کار، بهگر را ندارد. کارشناس شخصاً" نسبت به تکمیل سه صفحه اول فرم معاینات کارگری مصوب اقدام می‌نماید.
25- مشاوره با پزشک دوره دیده طب کار در خصوص ادامه به کار فرد و بحث و بررسی و اعلام نتیجه نهایی 
تبصره: در صورت عدم توافق نظر کارشناس مسئول بهداشت حرفه‌ای مرکز بهداشت شهرستان منطقه قطعی خواهد بود.
26- مطالعه و بررسی و تجزیه و تحلیل علل و منشاء غیبت شاغلین و راه‌های پیشگیری کنترل حوادث بیماری‌هایی که موجب تعطیل کار یا غیبت شاغلین شده است و ارائه پیشنهادات فنی لازم به مدیریت بخش تولید 
27- ثبت صحیح اطلاعات، جمع آوری، تجزیه و تحلیل آماری و حداقل تهیه جداول و نمودارهای مربوط به بیماری‌های ناشی از کار و اطلاعات مربوط به شرایط بهداشت کار، کارگر و محیط کار و خدمات بهداشتی ارائه شده و اعلام آن به مدیریت بخش تولیدی و مراجع زی ربط 
28- اعلام موارد بیماری ناشی از کار ثبت شده به مراکز بهداشت ذی‌ربط مطابق با فرمهای ابلاغ شده از سوی این مراکز 
29- مطابق با آئین‌نامه کمیته حفاظت فنی بهداشت کار در صورتی که کارشناس بهداشت حرفه‌ای مسئولیت حفاظت فنی را عهده‌دار باشد باید اقدامات زیر را به عمل آورد:
1- برنامه‌ریزی، هماهنگی، همکاری در جهت حفاظ گذاری و دستگاه‌های حادثه آفرین و نظارت مستمر در جهت استفاده صحیح از حفاظ‌های مذکور 
2- بازدید منظم و ثبت اطلاعات، جمع آوری، تجزیه و تحلیل آماری و حداقل تهیه جداول و نمودارهای مربوط به حوادث و تعیین علل حوادث و غیبت‌های ناشی از حوادث و اعلام آن به مدیریت بخشتولیدی و مراجع ذیصلاح 
30- بررسی، برنامه ریزی و نظارت بر تهیه، توزیع و کاربرد صحیح وسایل حفاظت فردی 
31- نظارت بهداشتی بر کارگران موقت (روز مزد) و غیره وابسته به بخش تولیدی 
32- طرح سریع هر گونه عامل زیان‌آور برای سلامتی شاغلین و ساکنین اطراف کارخانجات در کمیته حفاظت فنی و بهداشت کار جهت رفع سریع معضل
33-ارائه نظرات و پیشنهادات در جهت ارتقاء برنامه‌های بهداشت حرفه‌ای به مرکز بهداشت شهرستان 
34-ایجاد هماهنگی و همکاری بین مدیریت بخش تولیدی و مسئول بهداشت حرفه‌ای مرکز بهداشت شهرستان در جهت اجرای طرح‌های پژوهشی و اجرائی ملی و منطقه‌ای 
ماده3: این بخشنامه مشتمل بر 3 ماده-5 تبصره و 34 بند در جهت انجام وظائف کارشناسان بهداشت حرفه‌ای شاغل در کارخانجات تدوین تا پس از ابلاغ –نظارت-پایش و ارزشیابی فعالیت‌های کارشناسان مزبور بر مبنای مفاد انجام پذیرد.

وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی
توسطmasoomi در دیروز، 12:12 PM
طبق گایدلاین CCPS چند درصد از کل ریسک‌های موجود در یک مجموعه نیازمند بررسی کمی، چند درصد نیازمند روش‌های نیمه کمی و چند درصد با روش‌های کیفی قابل‌بررسی می‌باشند؟

پاسخ: طبق CCPS فقط یک درصد از کل ریسک‌های موجود در یک مجموعه نیازمند بررسی کمی هستند و 10 تا 20 درصد با روش‌های نیمه کمی و بقیه با روش‌های کیفی قابل بررسی هستند
روش‌های مورد استفاده در آنالیز ریسکها می‌توانند کیفی، نیمه کمی یا کمی باشند.
 ارزیابی کیفی، پیامد، احتمال و سطح ریسک را با سطوح اهمیت مانند "بالا"، "متوسط" و "پایین" تعریف می‌کند 
 روش‌های نیمه کمی از مقیاس های درجه‌بندی عددی برای پیامد و احتمال استفاده می‌کنند مقیاس‌ها ممکن است خطی یا لگاریتمی باشند. 
آنالیز کمی برای پیامد و احتمالات آنها مقادیری عملی برآورد می‌کند آنالیز کمی ممکن است به دلیل اطلاعات ناکافی در مورد سیستم یا فعالیتی که آنالیز می‌شود همیشه ممکن یا مطلوب نباشد. 
در چنین مواقعی رده بندی نیمه کمی مقایسه‌ای یا کیفی ریسکها می‌تواند اثربخش باشد.  
در مواردی که آنالیز کیفی است بایستی توضیحی روشن از تمامی عبارات به کار رفته موجود باشد و بایستی مبنایی برای تمام معیارها ثبت شود.
طبق CCPS فقط یک درصد از کل ریسک‌های موجود در یک مجموعه نیازمند آنالیز کمی هستند و 10 تا 20 درصد با روش‌های نیمه کمی و بقیه با روش‌های کیفی قابل بررسی هستند

نویسنده: هادی بیات
  • 1(current)
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • ...
  • 729
  • بعدی 
مهمان عزیز، خوش‌آمدید.
شما می‌توانید از طریق فرم ثبت‌نام در انجمن عضو شوید.
نام‌کاربری/ایمیل:

رمز عبور


ورود
جستجو در انجمن‌ها

کاربران حاضر
ما 12 کاربر حاضر در انجمن دارید
0 کاربر عضو | 12 مهمان